whatever

posted on 24 Nov 2009 01:21 by kaname  in me



ในหัวตอนนี้มีแต่ตรรกะ
ทุกอย่างในโลกนี้ต้องมีเหตุผล  





...







ครั้งหนึ่งเคยชอบอะไรที่อธิบายได้ด้วยความรู้สึกมากกว่า  แต่เหมือนถูกกรอกหูเข้าทุกวัน ๆ มันกลายเป็นคิดอย่างนั้นไม่ได้แล้ว แล้วไอ้ที่เคยรู้สึกได้ มันก็คล้ายจะไม่ได้แล้ว เหมือนมันจาง ๆ ลงไป  จินตนาการก็หดหายไปด้วย  ตั้งแต่วันที่เริ่มพยักหน้าตามคนที่พูดว่า "transformer มันเป็นไปไม่ได้หรอก ไร้สาระ"   ก็นึกอยากทึ้งหัวตัวเองแล้วกรีดร้องไปสามโลกอยู่เนือง ๆ



จืดชืดสิ้นดี อยากเขียนบล็อกยังเขียนไม่ออกเลย  -_-





อันที่จริงวันก่อนคุยกับคุณหนุ่ย  คุณหนุ่ยบอกว่าอยากเขียนอะไรสักอย่าง  เหมือนคำนี้มาจิ้มจึ้กที่ใจ ไม่ได้เขียนอะไรมาตั้งนานแล้ว  เลยนึกถึงบล็อกขึ้นมา  เล่าให้มันฟังว่า สมัยก่อนเคยเขียนไดอารี่อยู่เหมือนกัน  คุณก็บอกทันควันว่าไม่ได้อยากเขียนไดอารี่  แค่อยากเขียนอะไรสักอย่างที่อยากเขียน


ก็อยากเขียนอะไรสักอย่างที่อยากเขียนเหมือนกัน แล้วอันนี้ก็ดูจะเขียนง่ายที่สุด
ปีหนึ่งมีสามร้อยหกสิบห้าวัน  จำได้ไม่หมดหรอกว่าเกิดอะไรขึ้นบ้าง  ทั้งที่หลายอย่างก็น่าจำไว้ขำนะ



เป็นที่มาของการเขียนหน้านี้







แต่ชีวิตในขณะนี้...........ก็เหมือนเดิมนี่หว่า -_-   วนเวียนอยู่อย่างนี้ตั้งแต่ปีสองเทอมสอง เรียนกะทำโปรเจค สองอย่าง เหอ เหอ  
อ้อ อีกสองอาทิตย์จะสอบวัดระดับ และในหัวยังกลวง  อาทิตย์หลังจากนั้นก็มิดเทอม  ก็กลวงพอกันเหมือนกัน



อืม...
คิดว่าเจอเรื่องตื่นเต้นแล้วล่ะ -_____-''